Matka Boża Śnieżna - 5 sierpnia
W Polsce Jej wezwanie znajdziemy m.in. w podbeskidzkiej Tokarni (dziś wcześniejszy Jej poświęcony kościółek trafił niestety do skansenu w Zubrzycy na Orawie) oraz na górze Igliczna koło Międzygórza na Ziemi Kłodzkiej. Wszystko zaczęło się w Rzymie, według zanotowanej kilka wieków później tradycji, 5 sierpnia Roku Pańskiego 352: na Wzgórze Ekwilińskie w środku lata spadł śnieg zaś pobożny patrycjusz Jan wraz z żoną, posłuszni otrzymanej wizji, ufundowali na szczycie kościół ku czci Matki Bożej (Sancta Maria ad Nives), który poświęcił papież Liberiusz. W kościele owym papież umieścił obraz Matki Bożej przywieziony do Rzymu przez matkę Konstantyna Wielkiego Helenę, być może była to znajdująca się tam ikona czczona od V wieku jako Ocalenie Ludu Rzymskiego – Salus Populi Romani.W czasach Soboru Efeskiego (431), który przyznał Maryi tytuł Bogurodzicy – Theotokos, Dei Genitrix papież Celestyn I (zm. 432) i Sykstus III (zm. 440) wznieśli na Eskwilinie nowy, okazalszy kościół, który konsekrował 5 sierpnia 434 roku ten ostatni. Z tego okresu zachowały się mozaiki na łuku tęczowym i w nawie. Kościół nazywano Sancta Maria ad Praesepe, czyli Święta Maryja od Żłóbka, gdyż przechowywano tam od czasów papieża Teodora I (VII w.) relikwię betlejemskiego żłóbka a potem Sancta Maria Maior po włosku Santa Maria Maggiore z uwagi na otrzymaną godność bazyliki większej – jednego z czterech głównych kościołów Rzymu (obok Katedry papieskiej na Lateranie, Bazyliki Św. Piotra i bazyliki Św. Pawła za Murami).
Pod koniec VI stulecia było to sanktuarium na tyle ważne, że papież Grzegorz Wielki tu wyznaczył punkt zbiorczy pokutnych procesji, które przemierzały miasto z modlitwami i hymnami by ubłagać zakończenie zarazy (590). Budowlę w następnych wiekach rozbudowywano i remontowano (np. po powrocie Eugeniusza III do Rzymu – poł. XII w., za Mikołaja IV – koniec XIII w., z tego okresu pochodzi m.in. Ukoronowanie Matki Bożej na ścianie absydy, po trzęsieniu ziemi w roku 1348 i powrocie papieży z Awinionu kiedy stała się na pewien czas główną rezydencją papieską) jednak zachowała zasadniczo oryginalną formę. Barokowe ołtarze otrzymała na przełomie XVI i XVII stulecia. Obecne, barokowe zdobienie fasady zawdzięcza papieżowi Benedyktowi XIV (1740-58). 15 grudnia 2015 dwaj mahometanie próbowali dokonać ataku na bazylikę, jednak zostali aresztowani.
W XIV-wiecznym dodatku do wcześniejszego tekstu Mirabilia Urbis Romae znajdziemy następujący opis bazyliki: “W Świętej Marii Większej nad ołtarzem głównym jest wizerunek oblicza Chrystusa wraz z innym obrazem, który nie został uczyniony przez człowieka lecz ręką Bożą. Jest również uczyniony ręką Bożą wizerunek Błogosławionej Panny, namalowany jak mówią przez św. Łukasza. W tym samym kościele spoczywa święty Hieronim oraz płaszcz pozostawiony w Troadzie, o którym Apostoł wspomina w swym Liście. Są tu również trzy długie drzazgi z Krzyża Naszego Pana (…)” Jak podaje dalej autor, według istniejącej wówczas legendy to obok późniejszego kościoła S. Maria Maggiore rozpoczął swój nieszczęsny “lot” patron gnostyków – Szymon Mag.
W bazylice Santa Maria Maggiore, w krypcie Narodzenia Pańskiego, przy relikwii Żłóbka, sprawował swoją Mszę Św. prymicyjną Ignacy Loyola, 25 października 1538. W latach 1564-1572 pozostawała ona pod opieką ks. Karola Boromeusza. W bazylice spoczywają doczesne szczątki m.in. Św. Papieża Piusa V, Papieży Mikołaja IV i Sykstusa V a także rzeźbiarza Gianlorenzo Berniniego.
Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny – XIII-wieczna kompozycja z absydy bazyliki
podobne tematy:
Litania Loretańska
Ważne pytania dziecięce czyli o świętych wizerunkach
Ikony świętego Łukasza
Broszurka o Koronie Panny (1)
Zabytki chrześcijańskiej starożytności (3)
Zabytki starożytności chrześcijańskiej (17)
Międzygórska