145. W ŚWIĄTYNI PODCZAS ŚWIĘTA NAMIOTÓW Napisane 20 września 1945. A, 6478-6505 Jezus udaje się bezpośrednio do Świątyni. Przed Nim idą uczniowie w grupach, a za Nim, też w grupie – uczennice: Jego Matka, [córka] Kleofasa – Maria, Maria Salome, Zuzanna, Joanna, małżonka Chuzy, Eliza z Betsur, Annalia z Jerozolimy. Nie ma Marty ani Marii z Magdali. Wokół Jezusa jest dwunastu apostołów i Margcjam. Jerozolima jest wspaniała w tych dniach święta. Na wszystkich drogach znajdują się ludzie z wszystkich regionów. Śpiewy, rozmowy, szepty modlitw, złorzeczenia poganiaczy osłów, płacz niemowląt, a ponad wszystkim jasne niebo... Ukazuje się ono między domami i słońcem, które radośnie świeci, ożywiając kolory szat, rozpalając barwy umierających altan i drzew, zauważanych tu i tam za murami zamkniętych ogrodów lub tarasów. Czasem Jezus przechodzi obok znanych Mu ludzi. Mijane osoby, zależnie od nastroju, pozdrawiają Jezusa z mniejszym lub większym szacunkiem. Głębokie, 687 lecz wyniosłe jest [powitanie …More
425. V Cézarei Prímorskej. Veseliaci sa Rimania a podobenstvo o využívaní času a slobody 30. apríl 1946 1 Cézarea má veľké obchody, kam prúdia lahodné potraviny pre fajnové rímske stoly. Na trhoviskách v kaleidoskope tvárí, farieb a tovaru možno nájsť bežné potraviny, no sú tu i prepychové obchody s potravinami dovezenými zovšadiaľ, či už z rímskych kolónií, alebo z ďalekej Itálie, aby Rimania aj ich pričinením nepociťovali tak bolestne odlúčenosť od vlasti. Obchody s vínom a so vzácnymi kulinárskymi lahôdkami dovážanými zovšadiaľ sú pod hlbokými arkádami, pretože Rimania sa nechcú spáliť na slnku ani zmoknúť v daždi, kým si nakupujú pre svoje maškrtné hrdlá potraviny, ktoré zjedia na hostinách. A tak ako sú pôžitkári, pokiaľ ide o jedlo, s rovnakou pozornosťou sa starajú aj o ostatné časti svojho tela. Preto chladné tienisté arkády chrániace aj pred dažďom vedú od rímskej štvrte, ktorá sa takmer celá sústreďuje okolo paláca prokonzula. A rozkladá sa medzi cestou na pobreží a námestím …More
144. SIEDEMDZIESIĘCIU DWÓCH RELACJONUJE JEZUSOWI, CO UCZYNILI Napisane 19 września 1945. A, 6472-6478 [por. Łk 10,17-20] W czasie długiego wieczoru, w ten pogodny październikowy dzień, siedemdziesięciu dwóch uczniów powraca z Eliaszem, Józefem i Lewim. Zmęczeni, okryci kurzem, lecz jakże szczęśliwi! Trzej pasterze są szczęśliwi, że teraz są wolni, żeby służyć Nauczycielowi. Szczęśliwi także [z tego powodu], że po tylu latach oddzielenia połączyli się z dawnymi towarzyszami. Siedemdziesięciu dwóch raduje się, że dobrze wypełnili pierwszą misję. Twarze jaśnieją bardziej niż małe lampki oświetlające chatki, zbudowane przez liczne grupy pielgrzymów. Pośrodku znajduje się [szałas] Jezusa, a niżej – Maryi oraz Margcjama, który pomaga Jej przygotować wieczerzę. Wokół są chatki apostołów. Maria Alfeuszowa jest razem z Jakubem i Judą. Z Janem i Jakubem jest Maria Salome wraz z małżonkiem. Obok – Zuzanna z mężem, który nie jest apostołem ani... oficjalnie uczniem. Musi jednak posiadać prawo …More
424. Myšlienky o sláve a mučeníctve pri pohľade na pobrežie Stredozemného mora 27. apríl 1946 1 Z hrebeňov posledných vyvýšenín, ktoré už nemožno ani označiť za kopce, pretože sú pomerne nízke, sa objaví široký pás pobrežia Stredozemného mora. Na severe ho vymedzuje výbežok Karmelu a na juhu sa voľne tiahne až do diaľky, pokiaľ ľudské oko dovidí. Tiché pobrežie, takmer rovné, za ktorým sa rozkladá jemne zvlnená úrodná nížina. Prímorské mestá so svojimi bielymi domami sú dobre viditeľné medzi zeleňou vnútrozemia a modrou farbou pokojného a tichého mora, ktoré na svojej pokojnej hladine odzrkadľuje čistú belasú oblohu. Cézarea je trocha severne od miesta, kde sú apoštoli s Ježišom a s niekoľkými učeníkmi, ktorých stretli azda v dedinách, cez ktoré prechádzali večer alebo za svitania. Už je po svitaní a rozvidnelo sa, hoci je ešte skoré ráno. Taký krásny letný ranný čas, keď sa obloha po ružových zorách svitania mení na modrú, vzduch je čerstvý a čistý a svieže sú i polia. More je ešte …More
Maria Valtorta 423. 423. Odchod Judáša vyvolá poučenie o bezhraničnej láske a odpúšťaní (Lk 17, 3 — 4) 25. apríl 1946 1 Sú na druhom brehu Jordánu. Po pravej strane majú vrch Tábor a Malý Hermon, vľavo sú vrchy Samárie, za chrbtom Jordán a pred nimi za nížinou, na ktorej práve sú, sú kopce, pred ktorými je Magedo (ak si dobre pamätám toto meno, ktoré som počula už dávno vo videní, * Vo videní pred piatimi mesiacmi (19. novembra 1945) v (5) 334.7.* keď sa Ježiš stretol s Judášom z Kariotu a Tomášom po odlúčení zapríčinenom nutnosťou udržať v tajnosti odchod Syntychy a Jána z Endoru). ** Miesto vyzerá presne takto: Nasleduje nákres MV. Zhora v krúžku je Tabor (vrch Tábor), pod ním Piccolo (Malý) Hermon, Monti della Samaria (vrchy Samárie), na východe Giordano (Jordán) a na západe Mageddo (Magedo) s otáznikom. ** Iste odpočívali celý deň v niektorom hosťovskom dome, lebo je opäť večer a je zrejmé, že sú odpočinutí. Je ešte teplo, ale už začína padať rosa, ktorá zmierňuje horúčavu. …More
Maria Valtorta 143. 143. SPOTKANIE Z ŁAZARZEM W OBOZIE GALILEJCZYKÓW Napisane 18 września 1945. A, 6468-6472 Osławiony obóz Galilejczyków – sądzę, że takie jest znaczenie słowa użytego przez Jezusa, żeby wskazać miejsce spotkania z siedemdziesięcioma dwoma uczniami, wysłanymi wcześniej – nie jest niczym innym, jak tylko częścią Góry Oliwnej, najbliższą drogi do Betanii, która nawet przechodzi przez nią. Jest to też dokładnie to miejsce, w którym, w dawnej wizji, widziałam obozujących Joachima i Annę z całkiem małym Alfeuszem, blisko innych szałasów z gałęzi, w czasie Święta Namiotów przed poczęciem Dziewicy. 682 Góra Oliwna ma wierzchołek zaokrąglony. Wszystko jest na niej łagodne: drogi prowadzące na górę, widoki, szczyt. [Góra] tchnie pokojem, okryta oliwkami i ciszą. Nie w tej chwili, gdyż roi się tu od ludzi zajętych budowaniem namiotów. Zwykle jednak jest to prawdziwe miejsce odpoczynku, medytacji. Po lewej stronie – dla tego, kto patrzy zwracając się ku północy – znajduje się lekka …More
Maria Valtorta 423. 423. Odchod Judáša vyvolá poučenie o bezhraničnej láske a odpúšťaní (Lk 17, 3 — 4) 25. apríl 1946 1 Sú na druhom brehu Jordánu. Po pravej strane majú vrch Tábor a Malý Hermon, vľavo sú vrchy Samárie, za chrbtom Jordán a pred nimi za nížinou, na ktorej práve sú, sú kopce, pred ktorými je Magedo (ak si dobre pamätám toto meno, ktoré som počula už dávno vo videní, * Vo videní pred piatimi mesiacmi (19. novembra 1945) v (5) 334.7.* keď sa Ježiš stretol s Judášom z Kariotu a Tomášom po odlúčení zapríčinenom nutnosťou udržať v tajnosti odchod Syntychy a Jána z Endoru). ** Miesto vyzerá presne takto: Nasleduje nákres MV. Zhora v krúžku je Tabor (vrch Tábor), pod ním Piccolo (Malý) Hermon, Monti della Samaria (vrchy Samárie), na východe Giordano (Jordán) a na západe Mageddo (Magedo) s otáznikom. ** Iste odpočívali celý deň v niektorom hosťovskom dome, lebo je opäť večer a je zrejmé, že sú odpočinutí. Je ešte teplo, ale už začína padať rosa, ktorá zmierňuje horúčavu. …More
Maria Valtorta 143. 143. SPOTKANIE Z ŁAZARZEM W OBOZIE GALILEJCZYKÓW Napisane 18 września 1945. A, 6468-6472 Osławiony obóz Galilejczyków – sądzę, że takie jest znaczenie słowa użytego przez Jezusa, żeby wskazać miejsce spotkania z siedemdziesięcioma dwoma uczniami, wysłanymi wcześniej – nie jest niczym innym, jak tylko częścią Góry Oliwnej, najbliższą drogi do Betanii, która nawet przechodzi przez nią. Jest to też dokładnie to miejsce, w którym, w dawnej wizji, widziałam obozujących Joachima i Annę z całkiem małym Alfeuszem, blisko innych szałasów z gałęzi, w czasie Święta Namiotów przed poczęciem Dziewicy. 682 Góra Oliwna ma wierzchołek zaokrąglony. Wszystko jest na niej łagodne: drogi prowadzące na górę, widoki, szczyt. [Góra] tchnie pokojem, okryta oliwkami i ciszą. Nie w tej chwili, gdyż roi się tu od ludzi zajętych budowaniem namiotów. Zwykle jednak jest to prawdziwe miejsce odpoczynku, medytacji. Po lewej stronie – dla tego, kto patrzy zwracając się ku północy – znajduje się lekka …More
Maria Valtorta 422. 422. Rozladenosť Judáša vyvolá poučenie o povinnostiach a o neužitočných sluhoch (Lk 17, 7- 10) 24. apríl 1946 1 Štrkové koryto sa belie v bezmesačnej, ale veľmi jasnej noci, pretože na východnej oblohe žiaria tisíce neobyčajne veľkých hviezd. Nie je to silné svetlo mesiaca, ale je to príjemné trblietavé svetlo, ktoré človeku umožňuje vidieť, kam kráča a čo ho obklopuje, keď sú jeho oči privyknuté na tmu. Tu, po pravej strane pútnikov, ktorí vystupujú na sever popri rieke, mierne svetlo hviezd osvetľuje hranice vegetácie, ktorú tvorí tŕstie, vŕby a vysoké stromy. Keďže svetlo je slabé, rastliny vyzerajú ako súvislý celistvý múr, bez prerušenia, nepreniknuteľný. Múr je pretrhnutý iba tam, kde úplne vyschnuté riečisko potoka alebo bystriny vytvára bielu čiaru, ktorá vedie na východ a stráca sa pri prvej zákrute malého, teraz vyschnutého prítoku. Na ľavej strane chodci rozoznávajú trblietajúcu sa vodu stekajúcu k Mŕtvemu moru, žblnkajúcu, šumiacu, vzdychajúcu, tichú a …More
Maria Valtorta 141. 141. W OGRODZIE MARII Z MAGDALI Napisane 16 września 1945. A, 6444-6456 Jezus nie jest już w tym samym miejscu, co w czasie ostatniej wizji. Znajduje się w dużym ogrodzie, który ciągnie się aż do jeziora. Za tym ogrodem, czy raczej pośrodku niego, znajduje się dom. Przed nim i wokół niego jest ogród, trzy razy większy w tyle niż na bokach i przed domem. Rosną tu kwiaty, liczniejsze są też drzewa i krzewy oraz spokojne zakątki zieleni. Rośnie ona wokół kosztownych marmurowych zbiorników. Są tu [też] altany, otaczające stoły i kamienne siedzenia. Tu i tam musiały znajdować się posągi, wzdłuż ścieżek i pośrodku zbiorników. Teraz jako pamiątka po nich pozostały blisko wawrzynów i bukszpanów jedynie cokoły, odbijające się w zbiornikach wypełnionych przejrzystą wodą. Obecność Jezusa z Jego [uczniami] oraz osób z Magdali, pomiędzy którymi jest mały Beniamin, który ośmielił się powiedzieć Iskariocie, że jest zły, nasuwa mi myśl, że są to ogrody domu Magdaleny. Są jednak …More
Maria Valtorta 421. 421. Uzdravený posadnutý, farizeji a zlorečenie proti Duchu Svätému (Lk 12, 1 - 12) 22. apríl 1946 1 Keď prešiel Veľký týždeň a s ním súvisiace pokánie, že som nevidela, dnes ráno som mala duchovné videnie evanjelia. V tejto radosti, ktorá sa ohlasuje vždy s neopísateľným pocitom nadľudského jasania, zabúdam na všetku svoju skľúčenosť... ....Vidím Ježiša, ktorý stále kráča lesným porastom lemujúcim rieku, ako sa zastaví a prikáže oddych v týchto hodinách, keď je príliš horúco na chôdzu. Lebo aj keď hustá spleť konárov poskytuje ochranu pred slnkom, tvorí však aj akúsi klenbu, ktorá bráni prúdeniu ľahkého, sotva citeľného vánku, a preto je vzduch pod ňou horúci, nehybný, ťažký a vlhký. Vlhkosť preniká zo zeme pri rieke a vôbec nie je osviežením, ale lepkavým trýznením, ktoré sa mieša a zväčšuje s obťažujúcim potom stekajúcim po tele. „Zastavíme sa do večera. Potom zídeme do belostného štrkového riečiska, viditeľného aj vo svetle hviezd, a budeme pokračovať v noci. …More
Maria Valtorta 140. 140. SKĄPSTWO I BOGATY GŁUPIEC Napisane 10 i 14 września 1945. A, 6428-6444 Jezus znajduje się na jednym ze wzgórz, po zachodniej stronie jeziora. Jego oczom ukazują się miasta i wioski rozsiane na brzegach z jednej i z drugiej strony. Dokładnie u stóp wzgórza znajduje się Magdala i Tyberiada. Pierwsza – ze swą częścią [zamieszkaną przez] bogatych, z licznymi ogrodami, wyraźnie oddzieloną strumieniem, obecnie całkowicie wyschniętym, od ubogich domów rybaków, rolników i biednego ludu. Druga – okazała we wszystkich swych częściach. To miasto nad jeziorem, które nie zna nędzy i upadku, śmieje się w słońcu, piękne i zupełnie nowe. Pomiędzy nimi warzywniki, nieliczne, lecz zadbane na tej wąskiej równinie. Dalej – oliwki, pnące się na podbój wzgórz. Za Jezusem widać to [jakby] siodło Góry Błogosławieństw, u stóp którego ciągnie się główna droga prowadząca od Morza Śródziemnego do Tyberiady. Być może z powodu bliskości tej głównej drogi, bardzo uczęszczanej, Jezus wybrał to …More
Maria Valtorta 420. 420. Uzdravenie úplne posadnutého muža. Povolanie ženy milovať 29. september 1944 1 Ježiš a jeho apoštoli chodia ešte po poliach. Tu sa už žatva skončila a na poliach sú vyprahnuté strniská. Ježiš kráča po tienistom chodníku a rozpráva sa s mužmi, ktorí sa pripojili ku skupine apoštolov. „Áno," povie jeden. „Nič ho neuzdraví. Je horší ako blázon. A vieš, všetkých terorizuje, najmä ženy, pretože ich naháňa s oplzlými nadávkami. A beda, keby ich dochytil!" „Nikdy nevedno, kde je," povie iný. „Na horách, v lese, na lúkach... vynorí sa náhle ako had... Ženy majú z neho veľký strach. Jedna dievčina, vracajúca sa od rieky, ktorú zovrel blázon do náručia, mala potom niekoľko dní vysoké horúčky a zomrela." „Minule môj švagor išiel na miesto, kde si pripravil hrob pre seba a svojich blízkych, lebo mu zomrel svokor, a išiel všetko prichystať na pohreb. Ale musel utiecť, pretože posadnutý bol tam dnu, bol nahý a vykrikoval ako vždy a vyhrážal sa mu, že bude hádzať kamene... …More
Maria Valtorta 139. 139. SPOTKANIE Z UCZNIAMI. UCZYNKI MIŁOSIERDZIA Napisane 8 września 1945. A, 6399-6428 Jezus przebywa na równinach [leżących w okolicy] Korozain, wzdłuż doliny górnego Jordanu, pomiędzy Jeziorem Genezaret a Meron. Pola pełne winorośli. Już zaczęło się winobranie. Musi tu już przebywać od kilku dni, bo tego ranka są z Nim uczniowie, którzy byli w Szikaminon, a pomiędzy nimi – Szczepan i Hermas. Izaak tłumaczy się, że nie mógł przybyć wcześniej, gdyż – jak mówi – zastanawiał się, czy dobrze zrobi prowadząc ze sobą nowo przybyłych, i te rozmyślania spowodowały opóźnienie. «Ale – mówi jeszcze – pomyślałem, że droga do Nieba jest otwarta dla wszystkich, którzy mają dobrą wolę, a wydaje mi się, że oni, choć są uczniami Gamaliela, do takich należą.» «Dobrze powiedziałeś i dobrze zrobiłeś. Przyprowadź ich tutaj do Mnie.» Izaak odchodzi i powraca z dwoma [uczniami Gamaliela]. «Pokój niech będzie z wami. Czy słowo apostołów wydało się wam na tyle prawdziwe, że chcecie się do …More
Maria Valtorta 419. 419. Uzdravenia v dedinke v Dekapole. Podobenstvo o sochárovi a o sochách 2. október 1944 1 Vidím malú dedinku s potôčikom a niekoľkými skromnými domami. Určite je to dedinka, z ktorej Ježiš odišiel, keď sa preplavil cez Jordán za povodne, * Pozri v (5) 361.10/12.* pretože vidím kráčať prievozníka s jeho rodinou v ústrety Ježišovi, ktorý poslal pred sebou Iškariotského a Tomáša, aby mu pripravili cestu. Keď prievozník z diaľky zbadá Ježiša, zrýchli krok a keď príde pred neho, pokloní sa s najväčšou úctou a povie: „Buď vítaný, Učiteľ, pre našich chorých. Očakávajú ťa. Veľa som o tebe hovoril. Celá dedina ťa pozdravuje mojimi ústami a hovorí: ,Nech je požehnaný Mesiáš najvyššieho Boha!'" „Pokoj tebe a tejto dedinke. Som tu pre vás. Nesklamem vaše nádeje. Ten, kto verí, nájde nebo milostivé. Poďme." A Ježiš povedľa prievozníka kráča do stredu dedinky. Ženy, deti, muži sa stavajú na prahy svojich domov a potom idú za malým sprievodom, ako postupuje dopredu. Každým metrom …More
Maria Valtorta 138. 138. «JEŚLI BĘDZIECIE MIEĆ WIARĘ, PRZYJDĘ I UCHRONIĘ WAS PRZED NIEBEZPIECZEŃSTWEM» Ciąg dalszy tego samego dnia. A, 2181-2189 Jezus mówi: «Wiele razy nie czekam, aż wezwie się Mnie, kiedy widzę jednego z Moich synów w niebezpieczeństwie. I wiele razy biegnę także do tego, kto jest dla Mnie dzieckiem niewdzięcznym. Śpicie albo raczej jesteście zajęci sprawami życiowymi, troskami życiowymi. Ja zaś czuwam i modlę się za was. [Jak] Anioł wszystkich ludzi trwam pochylony nad wami i nic nie jest dla Mnie bardziej bolesne niż nie móc zadziałać, gdyż wy odrzucacie Moją pomoc. Wolicie bowiem działać sami lub – co jeszcze gorsze – prosicie o pomoc Złego. Jak ojciec – który słyszy syna mówiącego do niego: “Ja cię nie kocham, nie chcę cię, wyjdź z mojego domu” – zostaję upokorzony i zasmucony tak, jak nie byłem [nawet] z powodu ran. Jeśli jednak nie nakazujecie Mi: “Odejdź precz” i jeśli tylko jesteście rozproszeni przez życie, jestem Wiecznym Stróżem, gotowym przyjść, zanim …More
Maria Valtorta 138. 418. Uzdravenie učeníka Jozefa, ktorý sa po zranení hlavy zotavuje v Šalamúnovom domčeku 13. apríl 1946 1 V Šalamúnovej dedine. Ježiš sem prichádza za hlbokej noci. Podľa polohy mesiaca usudzujem, že sú dve hodiny po polnoci. Krásny mesiac, ktorý práve začína ubúdať, žiari v strede jasnej oblohy a šíri pokoj na zem. Pokoj a hojnú rosu, výdatnú rosu horúcich krajín, užitočnú pre rastliny po horúcom dni. Pútnici museli ísť po štrkovitom brehu rieky, ktorá je pri brehoch vysušená a jej koryto je od sucha veľmi zúžené. Vystupujú z miest zarastených tŕstím až k lesu, čo lemuje brehy, ktoré spevňuje rozvetvenými koreňmi svojich stromov. „Zastavme sa tu a počkajme do rána," povie Ježiš. 2 „Učiteľ... bolí ma celé telo...," povie Matúš. „Obávam sa, že mám horúčku. Rieka nie je v lete zdravé miesto... To vieš," pripája sa Filip. „Horšie by však bolo, keby sme vystupovali od rieky k Judejským horám. Aj to sa vie," povie Horlivec, ktorému je ľúto Ježiša, lebo všetci mu hovoria …More
Maria Valtorta 137. 137. JEZUS KROCZY PO WODZIE Napisane 4 marca 1944. A, 2171-2181 [por. Mt 14,22-33; Mk 6,45-52; J 6,16-21] Jest już późny wieczór, niemal noc. Ledwie widać ścieżkę prowadzącą na zbocze, z którego można dostrzec – to tu, to tam – drzewa. Wydaje mi się, że to oliwki, lecz z powodu małego światła nie mogę być tego pewna. Są to drzewa o średniej wysokości, o gęstym listowiu i powykręcane, jak zazwyczaj oliwki. Jezus jest sam. Ma białą szatę i Swój ciemnoniebieski płaszcz. Idzie w górę, pomiędzy drzewami. Postępuje naprzód krokiem długim i spokojnym, bez pośpiechu. Jednak z powodu długości Swego kroku, nie śpiesząc się, pokonuje szybko wielkie odległości. Idzie do naturalnego balkonu. Stąd rozciąga się widok na jezioro, całkiem spokojne w świetle gwiazd, których świetliste oczy mrugają już na niebie. Cisza otacza Go swym spokojnym objęciem. Oddziela Go od tłumów i sprawia, że zapomina o nich i o ziemi, a jednoczy się z Niebem. Ono zaś zdaje się zniżać dla uwielbienia Słowa …More
Maria Valtorta 417. 417. Bývalý malomocný Zachariáš a obrátenie mýtnika Zacheja, ktorý nechal kvasiť kvas Dobra (Lk 19, 1 — 10) 17. júl 1944 1 Vidím veľké námestie, vyzerá ako trhovisko. Je zatienené palmami a inými nižšími listnatými stromami. Palmy voľne rastú tu i tam a ich listnaté koruny sa vlnia a šuštia v teplom vetre, dvíhajúcom červenkastý prach, ktorý akoby prichádzal z púšte alebo aspoň z miest neobrábanej červenej pôdy. Ostatné stromy vytvárajú akoby stĺporadie po okrajoch námestia, tienisté stĺporadie, pod ktoré sa uchýlili predavači a kupci v nepokojnej a hlučnej vrave. V rohu námestia, práve tam, kde doň ústi hlavná ulica, je jednoduchý daňový úrad. Sú tam váhy a miery, lavica, na ktorej sedí nízky muž, ktorý dozerá, pozoruje a vyberá peniaze, a s ktorým sa všetci zhovárajú, akoby bol veľmi známy. Viem, že je to Zachej, mýtnik, pretože ho mnohí takto oslovujú. Niektorí, aby sa ho spýtali na udalosti v meste, a to sú cudzinci, iní, aby mu zaplatili dane. Mnohí sú prekvapení …More
Maria Valtorta 136. 136. PIERWSZE ROZMNOŻENIE CHLEBA Napisane 7 września 1945. A, 6391-6399 [por. Mt 14,15-21; Mk 6,35-44; Łk 9,12-17, J 6,1-15] To wciąż to samo miejsce. Jedynie słońce nie świeci już od strony wschodniej. [Jego promienie wcześniej] przechodziły przez zarośla, ciągnące się wzdłuż Jordanu w tej okolicy dzikiej, niedaleko miejsca, gdzie wody jeziora wpływają do koryta rzeki. [Teraz światło] też dochodzi, ukośnie, od zachodu, gdyż słońce zachodzi w czerwonej chwale, znacząc niebo ostatnimi promieniami. Gęste listowie bardzo łagodzi światło i [wszystko przybiera] spokojne, wieczorne barwy. Ptaki, upojone słońcem, którym syciły się przez cały dzień, oraz obfitym pożywieniem, znalezionym w sąsiednich wioskach, oddają się swawolom, świergotom i śpiewom na szczytach drzew. Zapada zmierzch. To ostatnie blaski dnia. Apostołowie mówią o tym Jezusowi, który wciąż poucza, opierając się na podsuwanych Mu przykładach. «Nauczycielu, wieczór się zbliża, a miejsce jest opustoszałe, oddalone od …More